Het Artist DNA van Mies
In deze Spotlight spreken we met Michelle Potters, ook wel Mies, deelnemer aan My Artist DNA.
Tijdens het programma onderzocht ze waar haar werk echt vandaan komt en vond ze woorden voor wat al langer in haar beelden aanwezig was: haar liefde voor het gewone, kleine momenten van verbinding en de kracht van aandachtig kijken.
Haar werk draait om wat zij het compassievolle alledaagse noemt. Korte ontmoetingen, zacht licht, mensen in de stad, kleine gebaren die snel verdwijnen als je niet goed kijkt.
Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Mies, filmmaker en fotograaf in Amsterdam. Ik maak video's en foto's van momenten waarvan je denkt: ik ben zo blij dat dit bestaat. Vooral in Amsterdam-Oost en de Indische Buurt, waar ik zelf woon.
Ik ben geïnteresseerd in kleine, lieve menselijke momenten, ontmoetingen en de sfeer van een buurt. Het compassievolle alledaagse eigenlijk.
Mijn werk is een ode aan wat er al is. De warmte van een buurt, een ontmoeting op straat, iemand die even naar een ander omkijkt. Eigenlijk: elkaar even zien.
Ik had genoeg energie en beweging, maar miste richting.
Wat was het moment waarop je voelde: ik heb nu begeleiding nodig?
Ik was al voor mezelf begonnen en werk al jarenlang als filmmaker. Anderhalf jaar geleden begon ik steeds meer eigen werk te maken in mijn buurt. Dat ontstond eigenlijk vanuit een inspiratiedip. Ik vroeg me af: wat vind ik zelf eigenlijk leuk om te maken? Wie ben ik als maker?
In plaats van alles om te gooien besloot ik het klein te houden. Ik ging gewoon 's ochtends naar buiten, omdat ik van het zachte licht hou. En begon, zonder plan verder, te filmen en fotograferen wat me raakte. Dat groeide langzaam uit tot een serie video's over mijn buurt. De eerste video die ik maakte over de Javastraat werd meteen veel bekeken en daardoor begon er iets te rollen.
Ik voelde dat ik ergens op zat wat heel goed bij me paste, maar ik kon nog niet goed benoemen wat dat precies was. Ik had genoeg energie en beweging, maar miste richting. Ik wilde beter begrijpen wat de rode draad was in mijn werk en waar ik eigenlijk naartoe wilde groeien.
Hoe voelde je je toen je startte met My Artist DNA? En wat is daarin het grootste verschil nu?
Toen ik startte met My Artist DNA had ik vooral veel energie gekregen van het maken van mijn eigen werk. Ik had echt honger om te begrijpen waar die energie vandaan kwam. Wat maakt mij eigenlijk tot de maker die ik ben? Wat hebben mijn beelden met elkaar gemeen? Waarom voel ik me zo aangetrokken tot bepaalde momenten en verhalen?
Door de vragen en opdrachten binnen My Artist DNA ben ik daar echt helemaal ingedoken. Ik vond dat ontzettend interessant. Vooral het schrijven van mijn artist statement, waarin alles samenkomt, heeft veel voor me betekend. Dat was soms zelfs best emotioneel. Het voelde ergens ook heel helend om dichter bij de kern te komen van waarom ik maak wat ik maak.
Het grootste verschil met nu is dat ik veel meer richting voel. Voorheen was ik vooral aan het ontdekken en deed ik van alles tegelijk. Nu weet ik veel beter wie ik ben als maker, wat mij drijft en waarom ik bepaalde verhalen wil vertellen. Daardoor vaar ik veel gerichter een bepaalde kant op en voelt alles alsof het in een stroomversnelling is gekomen. Er zit meer focus achter, maar ook meer energie.
‘‘ Het mooiste vind ik dat opdrachtgevers me steeds vaker benaderen omdat ze mijn eigen werk hebben gezien en juist dát aanspreekt. ‘‘
Waar ben je het meest trots op sinds je deelname?
Ik ben er vooral trots op dat ik nu veel beter weet wie ik ben als maker. Dat klinkt misschien simpel, maar voor mij is dat de basis van alles geweest. Doordat ik veel helderder heb wat mij drijft en wat ik wil maken, is mijn eigen werk echt in een stroomversnelling gekomen. Als ik nu naar buiten ga met mijn camera, weet ik veel beter waar ik naar op zoek ben, wat me raakt en welke verhalen ik wil vertellen.
Daardoor sta ik ook veel steviger in mijn schoenen. Dat fundament zat waarschijnlijk altijd al in me, maar het is nu veel zichtbaarder geworden voor mezelf. Ik twijfel veel minder. Zeker op social media merk ik dat ik makkelijker deel wat ik maak, omdat ik beter voel wat wel en niet bij me past. En voor mij als beeldmaker, die mijn werk grotendeels online deelt, is dat ontzettend belangrijk. Het geeft veel meer vertrouwen om gewoon te laten zien waar ik mee bezig ben.
Ik ben ook trots op de samenwerkingen die daaruit zijn ontstaan. Van een radio-interview tot buurtuitnodigingen om een anekdote te vertellen over iets wat me is opgevallen op straat. Dat zijn voor mij allemaal signalen dat ik op de goede weg zit.
Het mooiste vind ik dat opdrachtgevers me steeds vaker benaderen omdat ze mijn eigen werk hebben gezien en juist dát aanspreekt. Gewoon via een DM op Instagram. Hoe leuk is dat?
Zo mocht ik bijvoorbeeld een ode maken voor het Concertgebouw nadat ze mijn video's uit de buurt hadden gezien. Ook maak ik regelmatig odes voor de Dapperbuurt over de sfeer van de buurt en de ondernemers.
Dat voelt als een enorm compliment. Dat mensen niet vragen om iets anders te maken, maar juist enthousiast worden van de manier waarop ik zelf naar de wereld kijk. Dat ze denken: dát vinden we mooi, daar willen we iets mee.
En misschien ben ik hier nog wel het meest trots op: dat wat begon als een persoonlijke zoektocht steeds meer iets wordt waar anderen zich ook in herkennen. Dat mensen iets voelen bij mijn video's en foto's. Dat ze even stilstaan bij de warmte die er al is en daar blij van worden. Precies zoals ik <3
Welke praktische tips heb je voor iedereen die dit leest over het creatieve ondernemerschap?
Als je een inspiratiedip hebt of jezelf grote vragen stelt als: wie ben ik als maker? of waarom maak ik eigenlijk wat ik maak?, probeer het antwoord dan niet meteen te zoeken in iets groots. Je hoeft niet direct van carrière te switchen of een enorm nieuw groot project te starten.
Voor mij hielp het juist om het heel klein te maken. Doe iets wat je gewoon nu al kan doen, zonder iets nodig te hebben. Ik begon simpelweg met wandelen door mijn eigen buurt, zonder plan of verwachting. Ik wist dat ik in een buurt woonde die me nieuwsgierig maakte en energie gaf, dus daar ben ik begonnen. Gewoon kijken wat me opviel en volgen wat me raakte.
Ik denk dat veel antwoorden niet ontstaan door er eindeloos over na te denken, maar door iets kleins te doen en onderweg te ontdekken wat er gebeurt.
En als je eenmaal iets gevonden hebt waar je energie van krijgt, dan kan het heel waardevol zijn om verder te onderzoeken waar die energie eigenlijk vandaan komt. Voor mij was dat wat My Artist DNA bracht. Niet omdat het me vertelde wat ik moest maken, maar omdat het me hielp beter te begrijpen waarom ik maak wat ik maak.
Ik wist eigenlijk niet hoe belangrijk dat was. Om echt tot de kern te komen van wat je drijft als maker. Maar inmiddels voelt dat voor mij als de basis van alles. Als je begrijpt waarom je doet wat je doet, wordt het veel makkelijker om keuzes te maken, richting te houden en het ook op de lange termijn vol te houden. Dat heeft mij in ieder geval ontzettend veel gebracht. En nog steeds!
Meer weten over Mies en haar odes bekijken?
En wil je net als Mies een heldere blik op je onderneming en jouw unieke Artist DNA ontdekken?
Schrijf je in op de wachtlijst voor na de zomer en ontvang als eerste informatie en pre-sale mogelijkheid tot deelname.